20ste eeuw

In de 19de eeuw deden wetenschappelijke inzichten hun intrede in de bosbouw. Alles stond in het teken van een maximale houtproductie. Dit betekende dat er in onze regio voornamelijk naaldhout werd aangeplant. In de 20ste eeuw was het dan zover: het oogsten van het hout en het aanplanten van nieuw bos werden op grootschalige wijze uitgevoerd. Kaalslag en aanplant van dezelfde leeftijd wisselden elkaar af. Het bos werd monotoner.
 

Herbebossing van oorlogsschade in het Reichswald met een zuivere grovedennenbeplanting

 

Ook het wegennet in de bossen heeft een duidelijke verandering ondergaan. Vroeger waren er vooral verbindingswegen tussen dorpen en min of meer waaiervormige, op de dorpen toelopende houtafvoerwegen. Tegenwoordig wordt het beeld vaak bepaald door kaarsrechte wegen en paden die het bos in rechthoekige vakken verdelen. Ook dit is een gevolg van de rationele houtproductie.

 

Van de nog overgebleven loofbossen zijn er veel in de afgelopen tientallen jaren uit productie genomen, ten behoeve van de natuur en ook voor onderzoek. Dat heeft tot meer kennis van duurzaam bosbeheer geleid: niet alleen de houtmassa moet goed worden beheerd, maar ook de ecologische functie van het bos als leefgebied van vele dieren, planten, paddenstoelen etc. Een indrukwekkend voorbeeld van dergelijk natuurbos is de Geldenberg midden in het Reichswald.

 

Beschermd natuurlijk bos Geldenberg in het Reichswald

 

 

Click a feature on the map to see the details